ODZYSKUJEMY STRACONE POKOLENIE!

WYDARZENIE: UNITED # FOR GLOBAL CHANGE

DATA: 15 PAŹDZIERNIKA

MIEJSCE: CAŁY ŚWIAT

Panowie i panie, żarty się skończyły. To nie jest marsz znudzonej bananowej młodzieży. To nie jest fajsbukowa moda. To jest ogólnoświatowy protest przeciw traktowaniu ludzi jak śmieci. Apel całego młodego pokolenia ludzkości, które nie widzi dla siebie miejsca na świecie. Gdzie mamy być, jesli nie na ulicach?

Na świecie młodzi  zaczynają się wkurzać. W moim kochanym Nowym Jorku już drugi tydzień okupują Wall Street, w lipcu z Madrytu wyruszył marsz do Brukseli by przekazać postulaty władzom UE. U nas za zachętą młodej inicjatywy Solidarnych z Hiszpanią i Porozumienia 15Pazdziernika również zbierzemy się 15.10.2011 – czy tłumnie i dumnie – to się okaże.

Już teraz zewsząd słychać głosy krytyki co do akcji OCCUPY w wersji Warszawskiej. Że to popkulturalny kaprys, że kopiujemy zachód, że nie stoi za tym oburzeniem żaden program i nie mamy własnych poglądów tylko głupio naśladujemy i jak bezmyslne owce idziemy protestować bo ktośtam gdzieśtam to robi i to jest na pewno słuszne. Za mlodzi jesteśmy, życia nie znamy, jeszcze nigdy solidnie w dupę nie dostaliśmy. Banda rozkapryszonych dzieciaków, które myślały że życie to bajka, a teraz się obudziła ze złego snu i wola o pomoc. – I własnie takie postrzeganie mojego pokolenia budzi moje OBURZENIE.

Nie mam programu, bo nie jestem politykiem a to nie kampania wyborcza. Ide na marsz Oburzonych, by wyrazić swoje niezadowolenie z sytuacji, w jakiej znajduje się moje pokolenie. Mało mnie obchodzi to, że bierze się nas za hipsterów siedzących na fejsie w starbaksie lansując się makami od rodziców. Ja nie znam takich ludzi, za to znam całe rzesze takich, którzy nie mogą rozpocząć normalnego życia, mimo usilnych prób. Łatwo jst przyklejac łatki, trudniej zatrzymać się i pomyslec. A od myslenia do oburzenia droga jest któtka. Bo:

W szkole zawsze stawiano na nasze zdolnosci. Super. Namawiano mnie do studiowania kierunków humanistycznych, mamiono perspektywami niezliczoynch zawodów i karier jakie po nich na czekają. Rzeczywistość natomiast jest taka, że nie ma dla mnie żadnej pracy. Chwytam się byle czego żeby przeżyć, bo to co umiem jest oczywiście piękne i wzniosłe, ale nie da mi przeżyć.

ale nie to jest najgorsze.

Nie jest niczym nowym nie pracować w zawodzie. Nigdy nie widziałam ogłoszenia o pracę  dla kulturoznawcy więc nie rozczrowałam się. Najgorsze jest to, że w tych pracach, na jakie trafiamy, traktowani jesteśmy jak smieci. Pracodawcy mają nas-humanistów, studentów oraz młodych przyjezdnych – na pęczki, jak lodu i od metra. Nie ja, to kto inny bedzie barmanem, recepcjonistką, asystentką, kelnerem, pracownikiem czasowym, zastepczym, o dzieło, na własną działalność, na próbe, na staż, dla idei.

Moja mama nigdy nie pracowała na umowę inną niż o pracę.  Ja natomiast nigdy nie uświadczyłam umowy o pracę. I nie chodzi o to, ze o niej marzę, bo śpieszno mi by się przygniesć kredytem – chcę mieć umowę o pracę, żeby być pełnoprawnym pracownikiem.

Bo nie chcę być straconym pokoleniem, kojarzonym ze śmieciowymi umowami i wszechwładzą ekonomistów z WallStreet. Nie chce być generacją Dzieci-śmieci.

Chcę być pokoleniem, w jakim się urodziłam – Dziećmi Solidarności i Demokracji, Pokoleniem Wykorzystanej Szansy, Pokoleniem Nadziei,  Złotymi Dziećmi. Kto jak nie my to zmieni? Kto jak nie my powie, że nie jestesmy śmieciami? Że humanista to też człowiek? Że zasługujemy na szacunek i poważne traktowanie?

Nie chce się czuć całe życie jak niechciany gość na rynku pracy. Jestem wartościowym, kompetentym pracownikiem, dlaczego jestem traktowana o wiele gorzej niż ci zatrudnieni 3 lata wcześniej?

Nasze pokolenie ma wielkie możliwości i niesamowity potencjał. Nie dajmy sobie wmówić, że jesteśmy tyle warci co śmieciowe umowy, które nam wciskają pracodawcy! Najwyższy czas zmienić zasady tak, by wszyscy pracownicy byli równo traktowani. Niezaleźnie czy czarni czy biali, hetero czy homo, ściśli czy humaniści.

Z okazji jutrzejszego marszu Oburzonych i w ramach osobistego wkładu w moje kochane stracone-odzyskane pokolenie <3

Podziel się ze znajomymi!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *